Podróż do środka Ziemi (2026) - 3 uncje - srebrna moneta kolekcjonerska proof

Monety - Podróż do Weddo serca ziemi

Ta wspaniała srebrna moneta o wadze 3 uncji zagłębia się w powieść Juliusza Verne'a "Podróż do wnętrza Ziemi". Gorączkowa ambicja profesora Lidenbrocka ciągnie Axela przez mroczne żyły strachu i zachwytu. Starożytna powierzchnia przywołuje na myśl pył starożytnych jaskiń. Ultra-wysoki relief wznosi się niczym postrzępione skały. Selektywne złocenia lśnią jak iskra odkrycia. Moneta jest umieszczona w etui z certyfikatem autentyczności. Na świecie dostępnych jest tylko 250 sztuk.

Odwrotna strona monety

Tył monety przedstawia dużą część akcji poprzez scenę, która podsumowuje wiele sytuacji, których doświadczyli bohaterowie: wspinanie się po dużych skałach, ucieczka przed wszelkiego rodzaju gigantycznymi zwierzętami, które próbowały ich zjeść, czołganie się przez jaskinie, przekraczanie pól gigantycznych grzybów, oglądanie bitew między dużymi dinozaurami, korzystanie z drewnianej tratwy... Moneta pełna detali, wybita w ultrawysokim reliefie i z piękną antyczną powierzchnią, która pozwala obserwować każdy szczegół, ze złoconym tytułem powieści w lewym dolnym rogu.

Awers monety

Awers przedstawia moment, w którym profesor Lidenbrock fantazjuje o przygodzie życia, podróży do środka Ziemi i opowiada o niej swojemu siostrzeńcowi w spektakularnej sali mineralogicznej, w której znajdują się gigantyczne gąbki, dinozaury, skały, morza, jaskinie i wielki wybuchający wulkan, który niszczy wszystko. Podano również nominał, kraj, rok emisji, wagę, metal i jego czystość. Ta strona monety jest pełna szczegółów, a także ma antyczne wykończenie, które pozwala podziwiać każdy milimetr jej powierzchni, w tym lawę i erupcje wulkaniczne w pełnym kolorze.

Powieść - Podróż do centrum Ziemi

Podróż do środka Ziemi (Voyage au centre de la Terre, 1864) to jedno z najsłynniejszych dzieł Juliusza Verne'a, łączące XIX-wieczną naukę z czystą przygodą. Historia rozpoczyna się w Hamburgu w 1863 roku, kiedy mineralog profesor Otto Lidenbrock (w oryginale Otto Lidenbrock, czasami tłumaczony jako von Lidenbrock) odkrywa zakodowany zwój wewnątrz kopii Heimskringl Snorriego Sturlusona. Wiadomość, napisana runami przez XVI-wiecznego islandzkiego alchemika Arne Saknussemma, pokazuje ścieżkę prowadzącą do centrum Ziemi przez krater Sneffels, wygasły wulkan na Islandii.

Lidenbrock, w towarzystwie swojego siostrzeńca Axela (narratora powieści) i islandzkiego przewodnika Hansa Bjelka, podróżuje do Reykjaviku, a następnie do Sneffels. 28 czerwca schodzą do krateru Scartaris, rozpoczynając podziemną wyprawę, która przechodzi przez przejścia geologiczne, warstwy bazaltu, granitu i wapienia, osiągając głębokość, którą Verne szacuje na ponad 140 km pod skorupą ziemską (zgodnie z fikcyjnymi obliczeniami Lidenbrocka, które są naukowo niedokładne).

Podczas swojej podróży odkrywają podziemne morze o szerokości około 80 km, nazwane Morzem Lidenbrocka, po którym pływają na improwizowanej tratwie o nazwie Virgil. Wzdłuż jego brzegów znajdują gigantyczne szczątki skamieniałości, lasy kolosalnych grzybów i prehistoryczne stworzenia, takie jak ichtiozaury i plezjozaury, odzwierciedlające XIX-wieczne teorie paleontologiczne. Natrafiają nawet na prymitywnego człowieka żyjącego obok mamutów, w scenie, która miesza naukowe spekulacje z fantazją.